Werken met voerbeloning bij paarden

door | feb 4, 2024 | Blog | 4 reacties

Het is helemaal in, paarden met voerbeloning trainen. Ik als gedragstrainer kom het nogal eens tegen. Paarden die al snoepend de trailer inlopen. Of als ze stil blijven staan tijdens het opstijgen een snoepje krijgen. Het is niet zo dat ik het paard geen snoepje gun. Maar de onrust die het vaak met zich meebrengt gun ik het paard niet. Een paard is als vluchtdier gebaat bij rust en ontspanning. Daar waar een hond als roofdier jaagt en dus iets moet doen voor een voerbeloning is anders dan een paard die als prooidier geen jachtstrategie hoeft te bedenken voor zijn pluk gras. Tijdens trainingen voor verlating gebruik ik niet voor niets hooi. Als het paard gestrest is eet het geen hooi. Voerbeloning zou er anders uitzien als dit met hooi gedaan werd. Waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien kunnen we de minerale brokjes vergelijken met een salade van de McDonalds?

Door een paard te belonen met voerbeloning raak je een stukje natuur aan, een stukje instinct. Voer vinden is van levensbelang voor het paard. Dus dat deel wordt getriggerd en het paard gaat ‘aan’. Het maakt niet uit wat je het paard wil laten doen, al moet het paard kruipen. Het paard gaat over zijn grenzen voor voerbeloning.

Een onrustige ‘state of mind’.
Door het uitvogelen van de jachtstrategie hoe het paard zijn voer kan krijgen raakt het gefocust. Het is maar met een ding bezig, wat moet ik doen om die voerbeloning te krijgen? Het paard gaat spannende dingen aan voor voerbeloning. Maar dit is niet wat mijn inziens goed is voor het paard! Zoals bijvoorbeeld de trailer inlopen voor een voerbeloning. Ik wil dat een paard ervaart dat het niet eng is om de trailer in te lopen. En dat ervaren is moeilijk als een paard alleen focust op dat voer. Wat ik bij jonge paarden weleens doe is wat brokjes geven als ze in de trailer staan. Maar daar hebben ze dan geen opdracht voor hoeven doen. Dat gaat dan meer om een positieve associatie.
Ik wil dat het paard rustig met mij meeloopt, nier omdat ik voerbeloning bij heb. Ik wil dat het paard stil staat als ik opstijg, niet omdat het dan een voerbeloning krijgt.

Een paar voorbeelden uit de praktijk van de afgelopen week

Trailerladen
Een prachtig Spaans paard gaat uiteindelijk de trailer in met veel voerbeloning. Maar hij vliegt er gelijk weer uit. Zonder voerbeloning gaat hij niet dus mijn student heeft het druk met het paard naar voren te laten denken. Eenmaal daar loopt het paard de eerste drie keer braaf de trailer in en uit. En toen viel het kwartje. Het paard kwam op zijn tenen de trailer uit waarna de echte training kon beginnen. Want hij durfde echt de trailer niet meer op. Eenmaal weer zover dat hij de trailer inging kwam hij er bibberend en op zijn tenen uit. Dat was dus blijkbaar het probleem waarom dit paard de trailer niet in durfde. We hebben dit iets van vier keer herhaald en steeds werd het wat beter. Het paard kon nu namelijk ervaren dat hij gewoon de klep af kon. De voerbeloning had hem in overlevingsstand gezet. Hierdoor heeft hij niet ervaren dat het veilig was om de trailer in en uit te gaan.

Bit niet accepteren
Een prachtige lieve merrie is ingereden maar heeft problemen met het bit indoen. Ze draait er gelijk van weg en men was al een jaar bezig met dit te oefenen. Onder professionele begeleiding van clickertraining is het alsnog niet gelukt en de merrie steigerde waardoor er gevaarlijke situaties optreden. Ik observeer de eerste paar minuten waarna ik het overneem en binnen tien minuten heeft deze merrie haar bit in en hoofdstel aan. Maar dat is niet mijn punt. Ik neem gewoon leiding, geef kaders en rust want dit dier wordt niet gelukkig van besluiten nemen in onze mensenwereld. De eigenaresse oefent en haar bijrijdster en dat gaat prima. En dan geeft de eigenaresse voor ik kan ingrijpen een snoepje. Ik zeg het te laat, en het is inderdaad te laat. Ik benoem bewust wat ik zie zodat de eigenaresse en bijrijdster zien wat dit doet met de lieve merrie. Ze snuffelt waar de snoepjes zitten, onrustig heen en weer, ze staat ‘aan’, haar ogen staan glimmend, oren gespitst. Moet ik in het bit bijten? Hoofd laag? Hoofd in je jaszak? Ik bijt wel in de frontriem? Flamen? Nog een keer de jaszak? Waar is dat bit? Zeg maar wat ik moet doen?

Je begrijpt denk ik wel wat ik bedoel. De rustige merrie die zelf aanbood haar hoofd laag te doen zodat wij, ietwat onhandig, het hoofdstal aan konden doen was verandert in een wat? Wat? wat? Paard. Met andere woorden, een onrustige ‘state of mind’.

Challence
Observeer eens hoe het paard kijkt tijdens opdrachten die het uitvoert tijdens voerbeloning. Kijk niet naar wat het paard lijkt te doen. Maar naar zijn ‘state of mind’.
*Deze foto is enkel als voorbeeld van een onrustige state of mind’ en let wel, een foto is een momentopname.

Klanten vertellen

Google Beoordelingen
5.0
Gebaseerd op 15 beoordelingen
Facebook Beoordelingen
5.0
Gebaseerd op 34 beoordelingen
js_loader
Monique de Hont

Monique de Hont

NaturalHorseMo

Monique de Hont, geboren in 1975 te Dongen, ontdekte haar passie voor paarden op jonge leeftijd en begon haar reis als paardentrainer op een dressuurstal. Rond haar veertiende vormde Eefje, een pittige haflinger, een keerpunt in haar leven en bracht haar in contact met een nieuwe benadering van paarden, aangezien paardentaal destijds nog niet zo bekend was. Ze verdiepte zich in paardengedrag door veel te lezen en urenlang naar kuddes paarden te kijken. Haar carrière als paardengedragstrainer begon min of meer per toeval vanwege bezuinigingen in de zorg, waar ze eerder werkte. Monique volgde diverse cursussen en behaalde uiteindelijk haar diploma als paardengedragstrainer. Ze verbreedde haar kennis met trainingen bij gerenommeerde instructeurs, waaronder centered riding bij Magreet Bouwmeester en Technisch Trainen aan de Takt Academie van Mireille den Hoed. Haar fascinatie voor gedragsproblemen zowel naast als op het paard bleef groeien. Met 8 jaar ervaring heeft Monique haar eigen succesvolle bedrijf, Natural HorseMo, opgebouwd en haar motivatie blijft onverminderd: werken vanuit de taal van het paard blijft voor haar een geweldige ervaring.

4 Reacties

  1. simone tichelaar

    Goede uitleg van het nadeel van belonen met snoepjes of als ik doe stukjes wortel, ga me aanpassen. Bedankt. Simone

    Antwoord
    • naturalhorsemo

      Graag gedaan en succes!

      Groetjes Monique

      Antwoord
  2. P

    ‘Het paard gaat over zijn grenzen voor voerveloning’.

    Maar geldt dit niet met alles? Elke soort training is idd van te zeggen. Ook met rust vinden en druk verminderen wanneer het paard doet wat wij vragen. Mensen versus paard is eigenlijk al onnatuurlijk, laat staan erop gaan zitten en ook nog eens een bit in de mond stoppen. ‘hij accepteert het bit’. Ook zo’n zinnetje waar mijn haren van overeind gaan.
    Maar wij mensen willen dit.
    Er zouden geen gedragstrainers bestaan als de mens zich niet met een paard bemoeide ;).

    Antwoord
    • naturalhorsemo

      Helemaal mee eens hoor. Een paard zou zonder de mens nooit zijn grenzen verleggen. Maar mijn ervaring is dat paarden die iets geleerd hebben met voerbeloning hoog in hun energie komen en zo niet echt ervaren dat het oké is. Dat bedoel ik met over zijn grenzen aan. Als ik bijvoorbeel d de stang dicht doe en het paard wilt daarna de trailer niet in weet ik dat hij de buis eng vindt. Als ze eerst met voerbeloning zijn getraind komt dit er pas later uit.

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


No, thanks!