Alleen voor een snoepje ga ik de trailer in!

door | jul 27, 2025 | Blog, Uit de praktijk! | 0 Reacties

Paard wilt de trailer niet in — dat was de hulpvraag van een klant tijdens ons eerste telefoongesprek. Het ging om een driejarige merrie die moest leren trailerladen, en ik werd gevraagd mijn eigen trailer mee te nemen.

Wat ze er níét bij vertelde, was dat ik achteruit de oprit op moest — vanaf een drukke weg — om vervolgens nog 500 meter achteruit te rijden over een smal, slingerend pad. Het zweet stond op mijn voorhoofd, en het was toch al warm genoeg.

Een jonge, vlotte vrouw met een strohoed kwam naar me toe en stelde voor om het stuur over te nemen. Dat aanbod nam ik dankbaar aan. In mijn beginjaren kwam dit soort situaties vaker voor, totdat ik besloot te gaan oefenen met achteruitrijden met trailer. Tegenwoordig is dat geen probleem meer — al heb ook ik mijn grenzen! Voor deze jonge dame was het een fluitje van een cent.

Bij aankomst parkeerden we in de buurt van een ruime paddock waar twee jonge paarden liepen. Een voskleurige merrie, genaamd Orion, keek aandachtig toe hoe we de trailer openmaakten en de stangen eruit haalden.

Beide paarden zouden over een paar weken naar een trainingsstal gaan om ingereden te worden. Orion had al eens in de trailer gestaan, maar raakte toen zo in paniek dat ze ging liggen. De ervaring liet haar angstig en gestrest achter. Aan mij nu de taak om haar te leren laden — stressvrij, met geduld en vertrouwen.

Als je paard de trailer in gaat… en er direct weer uit

Toch draait dit verhaal niet om Orion.

De donkere merrie die naast haar stond, deed ook mee. Ze liep zonder problemen de trailer in… en er net zo makkelijk weer uit. Een stang achter haar sluiten? Geen denken aan.

Deze merrie, Odette genaamd, liep dapper met de jonge vrouw mee de trailer op. Ze kreeg een snoepje, draaide zich om en stapte er weer net zo dapper af. Ik nam het over. Ook met mij liep ze zó de trailer in, kreeg een snoepje… en bepaalde zelf wanneer ze eruit ging.

Dat vond ik nog niet eens het grootste probleem — Odette was gespannen.

Paard wilt trailer niet in: de grens is bereikt

We probeerden het opnieuw. Ik liep met haar naar binnen, maar deze keer had ik geen snoepje. Verward liep ze weer naar buiten. We liepen een rondje, ademden even uit, en gingen opnieuw richting de trailer.

Maar nu liet Odette duidelijk haar grens zien:
“Voor een snoepje, prima. Maar ik ga écht niet zomaar dat enge ding weer in!”

Ineens stond ik met een paard in handen dat de klep niet eens meer op durfde.
En dat is precies het moment waarop veel mensen afhaken — wanneer je paard de trailer niet in wil. Maar juist dáár begint het echte werk.

Als je paard de trailer niet in wil, is het belangrijk om niet te focussen op de beloning, maar op het opbouwen van vertrouwen, rust en herhaling.

Stressvrij laden begint met vertrouwen

Ik besloot haar op dezelfde manier te trainen als Orion. Eerst leerde ik haar op de klep te staan, daarna om van de druk af weer vooruit te denken.

We namen de tijd en herhaalden de stappen rustig. Ze snuffelde, keek om zich heen en begon zich zichtbaar meer op haar gemak te voelen. Door de omgeving in zich op te nemen, ontdekte ze dat de trailer níét de binnenkant is van een afschuwelijk monster. Maar gewoon een ruimte. Stil, overzichtelijk en veilig. Niets meer, niets minder.

Ze bleef rustig staan, zelfs toen de jonge vrouw voorzichtig de stang achter haar hield.

Paarden trailerladen zonder stress: het resultaat

Ik ben nog één keer terug geweest voor een tweede training.
Drie weken daarna kreeg ik een bericht:
Beide merries konden zonder problemen geladen worden.


💬 Laat dit een kleine herinnering zijn: vertrouwen begint soms met iets kleins — een ademhaling, een moment van rust, een stap op de klep. En waar het in het begin misschien leek te draaien om dat ene snoepje, was het uiteindelijk het loslaten ervan dat het verschil maakte.

Want echte vooruitgang ontstaat niet door afleiding of beloning, maar door ruimte, rust en échte verbinding. En precies daardoor is “paard wil trailer niet in” niet langer een probleem — maar een leerervaring, voor beiden.

➤ Meer weten over trailertraining of begeleiding? Bekijk onze trainingsmogelijkheden.

Monique de Hont

Monique de Hont

NaturalHorseMo

Monique de Hont, geboren in 1975 te Dongen, ontdekte haar passie voor paarden op jonge leeftijd en begon haar reis als paardentrainer op een dressuurstal. Rond haar veertiende vormde Eefje, een pittige haflinger, een keerpunt in haar leven en bracht haar in contact met een nieuwe benadering van paarden, aangezien paardentaal destijds nog niet zo bekend was. Ze verdiepte zich in paardengedrag door veel te lezen en urenlang naar kuddes paarden te kijken. Haar carrière als paardengedragstrainer begon min of meer per toeval vanwege bezuinigingen in de zorg, waar ze eerder werkte. Monique volgde diverse cursussen en behaalde uiteindelijk haar diploma als paardengedragstrainer. Ze verbreedde haar kennis met trainingen bij gerenommeerde instructeurs, waaronder centered riding bij Magreet Bouwmeester en Technisch Trainen aan de Takt Academie van Mireille den Hoed. Haar fascinatie voor gedragsproblemen zowel naast als op het paard bleef groeien. Met 8 jaar ervaring heeft Monique haar eigen succesvolle bedrijf, Natural HorseMo, opgebouwd en haar motivatie blijft onverminderd: werken vanuit de taal van het paard blijft voor haar een geweldige ervaring.

0 reacties

Een reactie versturen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nee, bedankt!